Με τη βοήθεια της Αmita, η Ειρήνη κατάφερε αυτό που ευχόταν τόσο δυνατά: να ταξιδέψει στο Γκέτεμποργκ της Σουηδίας και να είναι δίπλα στο γιο της σε κάθε του αγώνα!

Πόσο εύκολο είναι για μια μητέρα -ιδιαίτερα στις μέρες μας- να μπορεί να βρίσκεται εκεί, κάθε φορά εκεί που το παιδί της δίνει τις δικές του σημαντικές μάχες; Όλες οι μητέρες γνωρίζουν πως δεν είναι πάντοτε εύκολο... Ευτυχώς, το γνωρίζει και η Amita!

Γι’ αυτό και ο αγαπημένος μας χυμός δημιούργησε την πλατφόρμα www.apoagapi.gr. Για να τις βοηθήσει να ξεπεράσουν κάθε εμπόδιο και να μπορέσουν να είναι δίπλα στα παιδιά τους στις πιο σημαντικές στιγμές της ζωής τους.

Μία από αυτές τις μητέρες είναι και η Ειρήνη...

Η Ειρήνη είναι η μητέρα του 12χρονου Μάνου.

Ο Μάνος, πριν ακόμα γεννηθεί, κλωτσούσε πολύ. Όλοι της έλεγαν πως θα γίνει ποδοσφαιριστής και εκείνη ένιωθε να «ψηλώνει» από την υπερηφάνεια της κάθε φορά που το άκουγε. Και τελικά αποδείχτηκε άξιος του τίτλου του! 

Έτσι, το φετινό καλοκαίρι βρήκε τον Μάνο να ετοιμάζεται να ταξιδέψει στην Σουηδία για να πάρει μέρος με την ομάδα του, τον Αθλητικό Όμιλο Αγίας Παρασκευής, στο Gothia Cup, το μεγαλύτερο, διεθνές τουρνουά ποδοσφαίρου για νέους. Ήταν το πρώτο ταξίδι του Μάνου, το πρώτο του διεθνές πρωτάθλημα κι εκείνη δυστυχώς δεν θα μπορούσε να τον ακολουθήσει!

Όταν συμπλήρωνε την αίτηση στην ειδική πλατφόρμα της Αmita, ένιωθε πως δεν υπήρχαν πολλές πιθανότητες να γίνει η δική της ευχή πραγματικότητα. Η τύχη όμως της επιφύλασσε μία μεγάλη έκπληξη. Με τη βοήθεια της Αmita, η Ειρήνη κατάφερε αυτό που ευχόταν τόσο δυνατά: να ταξιδέψει στο Γκέτεμποργκ της Σουηδίας και να είναι δίπλα στο γιο της σε κάθε του αγώνα! 

Play

Η Amita οργάνωσε την έκπληξη δίνοντας προσοχή σε κάθε λεπτομέρεια! Την ημέρα της αναχώρησης, η Ειρήνη πήγε τον Μάνο στο αεροδρόμιο της Αθήνας και τον αποχαιρέτησε λέγοντάς του ότι αν και εκείνη δεν θα είναι εκεί, η σκέψη της θα είναι κάθε στιγμή μαζί του για να μην νιώσει καθόλου μόνος. 4 ώρες μετά την πτήση του όμως έμπαινε και η Ειρήνη σε άλλο αεροπλάνο με τον ίδιο προορισμό!

 

Ο μόνος που γνώριζε ότι η Ειρήνη θα τους ακολουθούσε στο Γκέτενμπογκ, ήταν ο προπονητής του Μάνου, που βοήθησε και στην ενορχήστρωση της έκπληξης. Συνένοχος φυσικά και ο μπαμπάς, που από την Αθήνα καθησύχαζε τον Μάνο όταν έπαιρνε τηλέφωνο στο «μπλοκαρισμένο κινητό» της Ειρήνης, λέγοντας του ότι η μαμά είναι στη δουλειά και έχει χαλάσει το κινητό της, για αυτό και δεν είχε μιλήσει μαζί του για 2 μέρες.

Ο μικρός Μάνος όμως, όταν λίγα λεπτά πριν το μεγάλο αγώνα, την είδε έκπληκτος ξαφνικά μπροστά του, έτρεξε αυθόρμητα στην αγκαλιά της και πήρε δύναμη για όλους τους επόμενους αγώνες που ακολούθησαν. Και η Ειρήνη ήταν εκεί. Τον θαύμασε στον πρώτο του αγώνα γεμάτη χαρά και υπερηφάνεια. Όπως και σε όλους τους επόμενους, καλούς ή κακούς. Με γκολ ή χωρίς. Με ενθουσιασμό ή απογοήτευση.

Χάρηκα τόσο πολύ που το έζησα όλο αυτό γιατί ο Μάνος έχει μεγαλώσει και θα αρχίσει να φεύγει πια μακριά μου! Ειρήνη Δαρμή